F3W2: Cc-training met Flynn

Woensdag…De intervaltrainig van gisteren is nog voelbaar in de benen. Aangezien we toch nog heel wat dingen te doen hebben, komt een rustdag wel van pas. Wel jammer dat het zo’n mooie lentedag is…
Donderdag…’s ochtends lezen we al bij het weerbericht dat de regenzone ons land eerder bereikt, dan oorspronkelijk voorspeld werd. Pfff…dat belooft niets goeds!! Ach, we zien wel wat namiddag brengt…nu moeten we toch eerst les gaan geven, dus laat het maar even regenen. Als we rond 13 uur thuiskomen, is het nog steeds niet gestopt met regenen. Niet dat ik me altijd laat beïnvloeden door slecht weer, maar de laatste tijd heb ik er echt lak aan…dus mijn motivatie zakt weer stevig onder het nulpunt!!
In de latere namiddag stopt het eindelijk met regenen…geen excuses meer, loopkleren aan en hop….vertrekken voor een 10 km…zin of geen zin….let’s go en verder er niet over nadenken.  De benen zijn nog steeds soepel, maar na een 2-tal km kies ik toch voor een padje richting ‘snel thuis’…een opkomend probleempje vereist een pitstopje. Na de pitstop staat er eentje iets te enthousiast tegen de deur te springen. Er is geen ontkomen aan…Meneer Flynn wil mee!! Harnasje aan, elastiek en heupgordel erbij en we vertrekken weer. Ik heb geen zin om in het doorweekte, natte en modderige veld te gaan crossen, dus moeten we even wat meer verharde wegen erbij nemen. Flynn loopt toch altijd op de grasboord, dus voor hem is de beton niet zo’n probleem. Super gemotiveerd schiet hij vooruit en voor ik het weet, vlieg ik mee aan een tempo onder de 4:00/km…gelukkig niet lang, want dat zou ik niet volhouden. Na 5 km tik ik af, zodat we de overige 1,5k rustiger kunnen uitlopen. We hebben een mooi snel rondje gelopen van gemiddeld 4:15/km….dat gaat me weer minstens 2 dagen hersteltijd kosten, maar we hebben ervan genoten. Tijdens het uitlopen, komen we helaas uit op een reanimatie aan de sporthal….een senior deed een hartstilstand tijdens het petanque…Ambulance was er reeds bij, alsook een hele buurt, waarvan je anders niet doorhebt dat er überhaupt mensen wonen in die huizen. Later gehoord dat de man het gehaald heeft. Bij thuiskomst staat ook Maylin te huppelen, maar na een toertje Flynn, zie ik dit niet echt zitten, dus na de verzorging van Flynn lopen we de laatste 3km rustig uit als cooling down.

 

F3W2: Restart…intervaltraining

Gisteren de hele dag voor school gewerkt…had ook wel zin in een loopje, zeker nadat we in het weekend niet zijn gaan lopen, maar…het werk ging voor!! Door gewerkt tot 11 uur ’s avonds en we konden tevreden naar bed.
Vandaag, dinsdag…een T° van 8°C met een gevoelstemperatuur van 4°C door de stevige wind die het lentezonnetje een beetje van haar eerste warmte beroofd. Eigenlijk hebben we niet veel zin om te gaan lopen, het voelt erg koud aan… maar na een oppep-talkje tegen mezelf, besluit ik te gaan voor een rustig rondje van 10K. Nog even een kort gesprekje met de buurman, die volgende week een nieuw nestje puppy’s verwacht en dan beginnen we eraan. De benen voelen super en na 1K zit het tempo er al stevig in….rustig wordt vervangen door een pittige intervaltraining!! De eerste 5K lopen we aan 5:00/min, hierna volgt een pauze van 500m wandelen. Het tweede interval gaan we een stapje sneller….3K aan 4:53/min. Hier moet ik de laatste 600m echt wel pitsen om dit tempo vol te houden. Ik vind het zelfs moeilijk om de wegen over te steken, daar ik mij nekspieren weeral volledig verkramp en hierdoor moeilijk kan omkijken…geen goede loophouding dus!! Blij dat ik weer 500m mag wandelen. Het volgende intervalletje van 1K gaat dan weer super….nog een tikje sneller nu we op dit pad de wind in de rug voelen. Het lijkt wel of we vliegen. Toch weer blij met het 500m korte stukje wandelend op adem komen. We steken de straat over en mogen nog een kilometertje rennen…gelukkig nog rechtdoor…dus nog steeds wind in de rug….toch zalig, hoor!! Als we de voorlaatste km liepen tegen een tempo van 4:44/min, doen we er nu nog een klein schepje bovenop…4:33/min. Misschien er wel bij vermelden dat we de afgelopen interval-deeltjes met redelijk wat hellingskes liepen, dus nu mogen we profiteren van een stuk bergafwaarts…loopt lekker natuurlijk!! Toch ben ik blij dat ik die laatste km mag afkloppen…raar, hoe afstand relatief is. Het is maar 1 km, maar toch lijkt die 1 km erg lang te duren en tellen we af, als we het tempo er zo inleggen. Het was wel oppassen geblazen, die laatste km. Tis duidelijk spitsuur en het verkeer passeert langs alle kanten. Het lijkt precies moeilijker hiermee rekening te houden, dan als ik gewoon trager loop…het vergt serieus wat concentratie. Wel voel ik me een beetje idioot als ik de laatste meters in een sneltempo – naar mijn gevoel dan toch – een hele resem auto’s, bus en een paar fietsers passeer, terwijl ik 50 m later ineens overga naar het wandelen. Lijkt wel op even heel stoer doen en dan…oeps…het gaat niet meer…dus wandelen!! Vroeger zou ik doorlopen tot ik die file voorbij was, maar nu hou ik me mooi aan het voorgenomen schema….
Je m’ en fous, maar ik ben aan een training bezig. Soms krijg je dan wel eens commentaar van een voorbijganger/fietser in de trend van: ’allee, komaan, he…lopen…niet opgeven….doorgaan, he…of…gaat het niet meer…misschien volgende toch iets trager lopen’. Ach…laat ze maar zeggen ;-).
De laatste 3 km lopen we rustig uit richting home. Toch tevreden dat we gegaan zijn…voelt goed, de wind was er, maar niet storend en de frissere temperatuur was net goed.

F3W1: de langeduurloop vervroegd…

Ik zie het niet zitten om in het weekend bij -4 à -5°C en een ijzige wind mijn 20 km duurloop te voltooien, daarom dat we deze op vrijdag gaan lopen. Liefst in de voormiddag, maar ik heb echt geen zin om wederom in de ijzige regen te gaan lopen, dus stellen we uit naar namiddag…de buienradar geeft dan droog weer aan.  Bart is er ook bij dit keer. Hij liep van de week 16 km in Amsterdam thv het IJmeer…redelijk vlak en een tempo van 4:54/min…goed doorgelopen dus. Dankzij een rustdag ertussen, is hij ook goed uitgerust…ik daarentegen totaal niet!! Ik presteer het nog steeds niet om 3 dagen na elkaar km’s te malen. De eerste km’s gaan redelijk goed, maar daarna wordt het afzien vanaf 14 km. Ik baal er enorm van…ik probeer mijn hoofd nog boven water te houden, wandel tussendoor….vandaag mag het beetje recuperatie zijn.  Als ik de volgende keren de lange 30+ duurlopen moet doen, ga ik deze eerste via tapering lopen >> eens kijken of dit een verschil maakt, anders hoef ik die marathon echt niet aan te vatten. Thv. de brug Munsterbilzen/Genk/Zutendaal lopen we nog even die lange brug omhoog en denderen hem even later zalig omlaag. Toch nog 2 lichtpuntjes in deze loop >> de brug >> dat lukt en als we 2 uur later terug thuis arriveren, zijn we volledig droog gebleven. Het heeft af en toe een klein beetje gemiezerd, maar dat stoorde totaal niet.  Eigenlijk moeilijk voor te stellen dat het vanavond weer gaat vriezen en sneeuwen. Het is momenteel 10°C.
En inderdaad…de volgende ochtend sneeuwt het, waait er een ijzige oostenwind en ligt de temperatuur gevoelig lager. Bart vertrekt naar de canicrosstraining met Flynn, ik blijf thuis om de paarden terug voor te bereiden op de koude.
Hoe ik morgen mijn km’s moet gaan lopen, weet ik niet, want de motivatie blijft hangen op dezelfde hoogte als de temperatuur buiten.
Zaterdagavond bekijken we dan nog even wat mogelijk is ivm de datum voor de marathon. We komen tot de conclusie dat die niet op dezelfde dag kan worden vastgelegd…ofwel moet Bart werken, ofwel moet ik werken in de eerstvolgende periode.

F3W2: Een nat duurloopje…

Als we donderdag na een hele dag op het werk naar huis rijden, hebben we er terug zin in…het is een stuk frisser dan gisteren, maar de zon schijnt nog steeds. Een halfuurtje later is het weerbeeld totaal veranderd….het regent pijpestelen!! Paarden binnengezet en….hop….16 km op een loopband zie ik niet zitten, dus…naar buiten, ondanks dat de buienradar in 1 lijn door de regenzone aangeeft. Nu ja…eenmaal aan’t lopen, merk ik dat ‘het binnen altijd erger lijkt dan buiten’…geen watje zijn, maar lopen!!
Het is een rustig loopje in zone 1…het gaat goed, ondanks dat we na een paar km’s al volledig zeiknat zijn. Rond 12 km heb ik het echter gehad…ik twijfel of ik een shortcut ga nemen en bedenk dat 13 km ook mooi is op zo’n pokke-regendag als vandaag. Of….toch maar niet…nog even op de tanden bijten en dan kunnen we er met een ommetje 15 km van maken. Nou ja vooruit….we zijn toch helemaal doorweekt…nog een kleine ronde erbij en we kunnen Garmin terug afkloppen op 16 km. Leuk waren deze laatste km’s niet…
Thuisgekomen ben ik blij dat de paarden al binnen staan en ik ze seffens enkel nog hooi mag gaan brengen, zodat ik nu lekker zalig mijn natte spullen kan uitdoen en zo het bad in kan duiken. Mijn koude spieren zijn me enorm dankbaar hiervoor. Als we even later terug wat opgewarmd zijn, ben ik toch tevreden dat ik mijn 16 km gelopen heb…zo lukt het schema alsnog.

F3W1: restart M-schema

Na de 30K van zondag toch besloten om de marathon nog een kans te geven… niet op 8 april, maar op een later tijdstip.
Excuses zijn er nog genoeg om hem niet te laten doorgaan, maar we passen alvast het schema aan.
Zo hebben we nog een tijd om door de lange duurlopen te spartelen. Deze zijn momenteel nog het probleem, dus…wie weet!! Misschien kunnen we zelfs nog een aantal dagen warmte-stage lopen in Malaga, Tenerife of Lanzarote. Altijd handig om al een beetje geacclimatiseerd te zijn tegen de hogere temperatuur…voor mij een absolute must!!

Dus…we gaan aan de slag om het schema aan te passen en op elkaar af te stemmen. Dit keer met gelijklopende langeafstandstrainingen. We hebben een paar weken uitstel, dus dat betekent op dit moment dat we nog heel wat te plannen. Aangezien ik niets kan veranderen in het schema zelf, maak ik er maar een ouderwets knip en plak-werkje van, waarna ik het schema netjes kopieer. Het gewijzigde schema wordt op een kleurpapiertje afgedrukt, zodat het duidelijk is dat er wijzigingen aangebracht zijn.

Buiten regent het en de temperatuur is weer voor meer dan de helft gedaald. Aangezien we toch een core-training moeten inlassen…iets wat we de laatste tijd een beetje hebben verwaarloosd, gaan we de looptraining ook binnenshuis houden. Niet erg…buiten lopen, zegt me nu absoluut niets!! Dit jaar heb ik er echt last van…wellicht heeft dit te maken met de weinige zonne-uren van afgelopen maanden…ik verlang naar een lentezonnetje. Helaas geeft het weerbericht een andere message weer…het weekend duikt de temperatuur terug onder nul…’s nachts zelfs tot -5°C!! De paarden die net zonder deken staan, mogen de paardendekens nog even terug op. Olée…kunnen we daarna nog een keer naar de wasserette ermee.


Woensdag beginnen we er eindelijk terug aan. Thuisgekomen van stage, hondjes verzorgd, eten, stallen doen, douchen en…dan rond 17 uur een rustig duurloopje van 10 km in zone 2 bij een temperatuurtje van 12°C…best wel warm!! Moeilijk voor te stellen dat de temperatuur terug onder het vriespunt gaat duiken…

F3W2: de bepalende lange duurloop

Deze week staan er ontzettend veel km’s op het programma….ik krijg het er zelfs een beetje benauwd van. De meeste loopjes die ik deze week deed werden in twee gesplitst, maar vielen qua beleving super mee. Ik liep niet zo zeer in de juiste zones, maar op het gevoel. De zwaarte van de marathon-training begint door te wegen. Nu al…en we zijn er nog niet. De belangrijkste run – de lange duurloop – loop ik deze week alleen. Bart heeft het ontzettend druk. Hij heeft ook de werkdagen doorgekregen voor het voorjaar en helaas…8 april is er niet bij om deel te nemen. Toch wil ik zelf nog niet opgeven en misschien dat 22 april in Antwerpen nog een optie kan zijn. Vandaar dat deze 30’er van vandaag zo belangrijk is, deze run gaat doorslaggevend zijn voor een deelname.
Als ik wederom gepakt en gezakt ben met sportdrank, nougat, peperkoek, isostar/aptonia-gums en 1 gelleke vertrek ik op pad. Een rustig loopje die in zone 2 gelopen mag worden. Ik loop richting Hasselt via Diepenbeek langs de Demer. Het is er rustig en het lopen langs het water werkt rustgevend op mij. In principe zou ik de lange duurloop vandaag ook niet lopen, want Noah is jarig. Doch hij besloot naar Leuven te gaan, zodoende kwam de tijd vrij om het lange loopje te realiseren op zondag. Zaterdag hadden we dan nog een extra rustdagje. In Hasselt aangekomen loop ik via de tunnels naar het Albertkanaal. Bedoeling is de hele weg tot Diepenbeek hier te blijven lopen. Als we de SAS-brug oplopen en oversteken, vind ik niet onmiddellijk het jaagpad langs het water terug, dus…we lopen naar Godsheide toe…jammer, terug in de bewoonde wereld. Hierdoor gaan we de Tuikabelbrug over…een brug die ooit gebouwd werd over het Albertkanaal in Godsheide om een expresweg aan te leggen tussen Hasselt en Genk. Maar ze is nooit echt in gebruik genomen en zodoende behoort ze tot de categorie ‘grote nutteloze werken’. Jammer, want het echt wel een mooie brug.

Even weet ik niet goed waar ik ga uitkomen, maar al snel herken ik de weg terug en we gaan nogmaals de lange helling aan het SAS omhoog, ditmaal in Diepenbeek. Ondanks de  drie hellingen in het parcours loopt het nog steeds comfortabel. Ik krijg stilaan terug een beetje vertrouwen om de marathon te lopen. Dit gaat goed tot ongeveer 25 km…vanaf hier wordt het terug moeilijk. Ik neem mijn gel in en even krijg ik terug een energieboost die met tot 27 km brengt, maar vanaf dan ga ik elke km een stukje stappen. Het eerdere vertrouwen in de marathon zinkt weer als een steen naar de bodem. Neen…in april ga ik nog niet voor een marathon…ik geef niet op, maar heb meer tijd nodig om die lange afstanden makkelijker af te haspelen. Het km-aantal van deze week vormt een mooi cijfer van 71,71 km…toch best veel, vind ik.

Fase 3: Wedstrijdspecifieke voorbereiding

Ik ben er even tussenuit gegaan wat het bijhouden van mijn Runs betreft…de Running Echoes verdwenen een tijdje naar de achtergrond door het vele werk. De loopjes waren er wel, maar werden een beetje aangepast.
De eerste week van Fase 3…hum, deze fase krijgt al meer betekenis, he?? Nu, de eerste week stond ons jaarlijks trainingsweekend van de canicross-club op het programma. Jaarlijks gaan we in groep naar een mooie plek om intensief te trainen. Ook dit jaar ging dit door in het mooie Schleiden in het Eifelgebied. Even een korte check op het weerbericht en we zagen al snel dat we een wit weekend tegemoet gingen. Tijdens de weg ernaartoe sneeuwde het onophoudelijk en zodoende kwamen we een uur later aan dan verwacht. De jaarlijkse briefing was al bijna voorbij.

Omwille van de sneeuw deden we de eerste dag een wandeling met de honden en later die dag een duurloopje van 10 km – zonder hond – langs de weg. Een heerlijk uurtje waar de lopende voetstappen overstemd werden door het gezellige geroezemoes van babbelende lopers. Een andere groep koos ervoor om  de heuvels in te trekken en rustig met de hondjes te lopen.
De volgende dag deden we nog twee loopjes met de hondjes…een lange en een korte omloop. De zon scheen en de meeste sneeuw was letterlijk ‘gesmolten als sneeuw voor de zon’. Toch moesten we op sommige stukken goed oppassen om niet uit te glijden, daar die plekken nog steeds spiegelglad waren.
Een intens weekendje met veel en lekker eten, maar helaas…een tekort aan km’s op ons marathon-schema, want ook tijdens de weekdagen liep ik maar 21 km…ongeveer zo’n 25 km tekort!!